| Ross Dependency Dependencja Rossa |
|||||
|
|||||
 |
|||||
| Język urzędowy | angielski | ||||
| Status terytorium | terytorium zależne | ||||
| Zależne od | Nowej Zelandii | ||||
| Głowa terytorium | królowa Elżbieta II | ||||
| W jej imieniu | gubernator generalny Anand Satyanand | ||||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
350 000 km² 0% |
||||
| Liczba ludności (2007) • całkowita • gęstość zaludnienia |
0 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | dolar nowozelandzki (NZD) | ||||
| Rok utworzenia | przekazanie przez Wielką Brytanię 1923 |
||||
 |
|||||
.svg&filetimestamp=20060302083035)
Dependencja Rossa (ang. Ross Dependency) - terytorium zależne Nowej Zelandii na Antarktydzie i wyspach przyległych. Nazwa terytorium pochodzi od Sir Jamesa Clarka Rossa, który odkrył Morze Rossa.
Dependencja Rossa obejmuje sektor Antarktydy od bieguna południowego do 60°S na północy i od południka 160°E do południka 150°W. W jej skład wchodzi m.in. część Ziemi Wiktorii, większość Lodowca Szelfowego Rossa, Wyspa Rossa, Wyspy Balleny'ego, Wyspa Scotta i Wyspa Roosevelta. Całkowita jej powierzchnia wynosi ok. 350 000 km², a najwyższym wzniesieniem jest Góra Kirkpatricka (4511 m n.p.m.).
Obszar Dependencji został zajęty w 1923 przez Wielką Brytanię i w tym samym roku został przekazany Nowej Zelandii. Nowa Zelandia uznaje Dependencję Rossa za "konstytucyjną część Nowej Zelandii".
Na obszarze Dependencji Rossa znajdują się trzy całoroczne stacje polarne: Scott Base (nowozelandzka), McMurdo Station (amerykańska) oraz Amundsen-Scott South Pole Station (amerykańska) znajdująca się na biegunie południowym (tylko częściowo leży ona na obszarze Dependencji Rossa). W stacjach tych przebywa stale ok. 340 osób.
edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
|
|||||||
